Deniz marulu, Ulva olarak da bilinir. İngilizce’de Sea Lettuce olarak bilinir. Bir yeşil alg türü olan ulva yenebilir yosun türleri arasında bulunur. Uzak asya ve güneydoğu asya bölgelerinde yetişen ve tüketilen bir besindir. Genelde doğal ortamdan elde edilen ulva aynı zamanda insanlar tarafından da üretimi yapılabilmektedir. Bitki 45 cm uzunluğa ve 30 cm çapa kadar büyüyebilir. Sığ sularda daha sık rastlanabilir ancak okyanus derinlerine kadar yaşayabilme konusunda adapte olmuşlardır.
Denizlerimizde bazı zamanlarda oldukça sık görünen bir yosun türüdür. Kimi zamanlarda çevresel faktörler nedeniyle ülkemizde deniz yüzeyi bu yosun ile kaplanmaktadır. Çürüyen yosunların deniz altındaki canlılar üzerinde öldürücü etkisi bulunduğundan hemen temizlenmektedir. Kocaeli ve İzmir gibi illerimizde örnekleri görülmüştür. Şehir kenarlarında bulunan denizlerde yetişen yosunlarda ağır metal birikimi görüldüğünden, deniz marulu bitkisi kesinlikle uzmanı olmayan kişiler tarafından toplanmamalı ve tüketilmemelidir.
Besin Değeri ve Faydaları
Taze ulva, % 9 oranında protein içerir. % 50 şeker ve nişasta içerir ve% 1’den daha az yağ içerir. Ayrıca; A, C, E, riboflavin, pantotenik asit, niasin, B12, kolin, biyotin, folik asit ve tiamin gibi vitaminleri de içerir. Deniz marulu % 31 oranında diyet lifi içerir. Ayrıca; vejetaryenler için önemli bir B12 kaynağıdırlar.
İlginizi Çekebilir: E Vitamini Faydaları – Hangi Bitki ve Besinlerde Bulunur?
Yapılan son araştırmalarda deniz marulunun kuvvetli bir yağ yakıcı olduğu ayrıca vücuda sürülmek sureti ile selülit ve portakal kabuğu görünümlü deri sorunlarına çok iyi geldiği belirtilmiştir. Bölgesel yağların erimesinde kullanılan karışımların içinde bulunur ve bu konuda etkili olabileceği dile getirilmiştir. Bu nedenle zayıflatıcı, selülit giderici, yağ yakıcı bir besin olarak tüketilmektedir. Bu bitki; yiyecek olarak tüketiminin dışında kozmetik alanında da kullanılmaktadır. Deniz marulu yağı ve deniz marulu losyonu selülit giderici olarak kullanılmaktadır.
Deniz Marulu (Ulva) Nasıl Kullanılır?
Bu bitki, tüketildiği bölgelerde çorbalara, salatalara eklenir. Ayrıca suşi ile tüketilir. Dayanıksız bir besin olduğundan taze halinde buzdolabında 2 günden fazla saklanmamalıdır. Bu bitki çürüdükçe ciddi anlamda toksik maddeler oluşturur ve çürük deniz marulunun tüketimi zehirlenmelere yol açabilir. Bunlar dışında yiyecek imkanlarının kısıtlı olduğu yerlerde alternatif bir deniz ürünü olarak değerli besin öğelerine sahiptir.
Not: Yazımız bilgilendirme amaçlıdır tüketim tavsiyesi değildir. Ülkemiz; deniz maruluna alternatif veya daha üstün özellikte bitkiler açısından çok zengin bir ülkedir.
Deniz marulu genellikle sıcak ve ılıman iklimlere sahip bölgelerde bulunur. Özellikle Akdeniz, Atlantik Okyanusu’nun batı kıyıları, Büyük Okyanus’un bazı bölgeleri ve Karayipler gibi denizel ortamlarda yetişir. Sahil şeritlerinde, kayalık kıyı bölgelerinde, kayalık yüzeylere ve kayalar arasına yerleşir. Deniz marulu, deniz suyunda ve durgun suların yakınında bulunabilir.
Romaine: Uzun, sıkı yaprakları olan ve genellikle salata yapımında kullanılan bir çeşittir. Yaprakları koyu yeşil renkte ve gevrek bir dokuya sahiptir.
Butterhead: Yumuşak, gevrek yaprakları olan ve hafif tatlı bir aromaya sahip olan bir çeşittir. Yaprakları genellikle açık yeşil veya kırmızımsı renktedir.
Batavia: Kalın, gevrek ve çizgili yaprakları olan bir çeşittir. Yaprakları genellikle kırmızımsı-kahverengi veya yeşil renkte olabilir.
Leaf: Bu çeşit, daha gevrek yapraklara ve geniş bir renk yelpazesine sahiptir. Yaprakları yeşil, kırmızı veya mor renkte olabilir.
Celtuce: Hem yaprakları hem de gövdesi tüketilebilen bir çeşittir. Yaprakları genellikle uzun ve dar, gövdesi ise sert ve çubuk şeklindedir.
Tıbbi ve Aromatik Bitkiler 
markasıdır.
